ΕΛΠΙΔΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ....

Επικοινωνία με άλλους πλανήτες
«Το πρώτο βήμα επικοινωνίας μέσω των διαστημοπλοίων μας έγινε με την ενσωμάτωση μιας πλάκας στον Ρioneer 10, όπου απεικονίζονταν ανατομικά ένας άνδρας και μία γυναίκα. Πολύ πιο εκτεταμένο ήταν το επόμενο βήμα, με τους Voyager: Και τα δύο διαστημόπλοια φέρουν από έναν χρυσό δίσκο, με χαιρετισμούς σε 54 γλώσσες της Γης, ήχους ζώων του πλανήτη, της φάλαινας, 90 λεπτά μουσικής, 180 φωτογραφίες ανθρώπων, ζώων και τοπίων, που σκοπό έχουν να πληροφορήσουν κάποιον πολιτισμό σε αυτούς τους αστερισμούς για την ύπαρξη του ανθρώπινου είδους εδώ στη Γη. Η πληροφορία στον δίσκο αυτόν είναι κωδικοποιημένη σε ψηφιακή μορφή, δηλαδή με ακολουθίες των αριθμών μηδέν και ένα, με την ελπίδα ότι ο πολιτισμός που κάποτε ίσως θα βρει το διαστημόπλοιο θα είναι αρκετά προηγμένος ώστε εύκολα να ερμηνεύσει και να αποκωδικοποιήσει αυτές τις εικόνες. Η ιδέα προτάθηκε από τον Καρλ Σαγκάν (Carl Sagan), αστρονόμο από το Πανεπιστήμιο Cornell, ο οποίος πίστευε ακράδαντα στην πιθανότητα ύπαρξης άλλων πολιτισμών στο Σύμπαν και έπεισε την επιστημονική ομάδα μας να συμπεριληφθεί ο δίσκος αυτός στα δύο Voyager».

Πηγή: ΒΗΜΑ

ΜΠΕΝΤΕΛΓΚΕΖ: ΤΟ ΛΑΜΠΡΟΤΕΡΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΩΡΙΩΝΑ

Το λαμπρό άστρο Μπεντελγκέζ ανήκει στον αστερισμό του Ωρίωνα, στον ανατολικό βραχίονα του κυνηγού. Είναι ερυθρός υπεργίγαντας με διάμετρο 700 περίπου φορές τη διάμετρο του ήλιου, μάζα 20 φορες μεγαλύτερη από αυτή του ήλιου και είναι 12.000 φορές πιο φωτεινός, ενώ βρίσκεται ότι έχει μόνο 10^-4 φορές την πυκνότητα του αέρα. Αν τον τοποθετούσαμε στο ηλιακό μας σύστημα θα "καταβρόχθιζε" τον Ερμή, την Αφροδίτη την Γή και τον Άρη και θα έφτανε στις γειτονιές του Δία!

Ο Μπετελγκέζ διακρίνεται από τη Γη, παρά την τεράστια απόσταση που µας χωρίζει (γύρω στα 600 έτη φωτός), λόγω της θέσης του στον Ωρίωνα αλλά και από το βαθύ κόκκινο χρώμα του. Τον είχε παρατηρήσει και ο Πτολεµαίος χαρακτηρίζοντάς τον ως υπόκιρρο από τοχρώµα του. Δηλαδή ξανθό, χρυσοειδές.
Ανήκει στην πρώτη δεκάδα των πιων λαµπρών άστρων στον ουρανό.Και πολύ νεώτερο από τη Γη. Η ηλικία του υπολογίζεται σε 10-12 εκατοµµύρια χρόνια, δηλαδή δεν είχε γεννηθεί όταν στη Γη µεσουρανούσαν οι δεινόσαυροι, 150-65 εκατοµµύρια χρόνια πριν από σήµερα. Αν και τόσο νέος, ο ερυθρός υπεργίγαντας Μπετελγκέζ έχει εξελιχθεί πολύ γρήγορα εξαιτίαςτης µάζας του . Ο αστέρας βρίσκεται στο τέλος της ζωής του και πάλλεται ακανόνιστα, μεταβάλλοντας το φαινόμενο μέγεθος του από 0 έως 1,5 και είναι υποψήφιος να γίνει σουπερνόβα. Πάντως εµείς θα µάθουµε ότι πραγµατοποιήθηκε η έκρηξη αιώνες µετά, όταν δηλαδή φτάσει εδώ το φως µεταφέροντας τις πληροφορίες από την έκρηξη.
Η έκρηξη του τεράστιου αστέρα με την ονομασία Μπετελγκέζ (Betelgeuse) θα μετατρέψει κυριολεκτικά τη νύχτα σε μέρα. Παρόλο που ο αστέρας αυτόςβρίσκεται 640 έτη φωτός μακριά από εμάς, η φωτεινή ενέργεια που θα αποδεσμευτεί από την έκρηξη θα είναι τόσο μεγάλη που θα είναι σαν να έχουμε δύο ήλιους επί μερικές εβδομάδες.

Από: Βλαχοκυριάκου Γεωργία..
 

ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΥΔΡΟΧΟΟ!

Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΚΑΡΑ ΜΑΣ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ!

ΑΝΤΑΡΗΣ- ΟΕΡΥΘΡΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΣΚΟΡΠΙΟΥ!

Το όνομα του προέρχεται από τη Σύνταξιν («Αλμαγέστη») του Πτολεμαίου και γενικώς ετυμολογείται από τις λέξεις «αντί» και «Άρης», δηλαδή «αντικαταστάτης του Άρη» ή «αντίζηλος του Άρη», μία αναφορά στο παρόμοιο χρώμα και φαινόμενο μέγεθος των δύο ουράνιων σωμάτων. Από αυτή την αιτία εξάλλου οι αστρολόγοι θεωρούσαν τον Σκορπιό τον «οίκο» αυτού του πλανήτη και τον θεό του πολέμου τον «φρουρό» του.
Στον ουρανό του Αυγούστου γύρω στις 9:00μ.μ μπορείτε να διακρίνετε τον Αντάρη στον ουρανό.Γυρίζοντας το κεφάλι σας στην αντίθετη κατεύθυνση από τον Πολικό Αστέρα, κοιτάζετε κατευθείαν προς τον Νότο . Ακριβώς επάνω από τον ορίζοντα θα τραβήξει την προσοχή σας ένα πολύ φωτεινό ουράνιο σώμα με έντονο πορτοκαλί χρώμα: είναι ο πλανήτης Αρης. Είναι εύκολο να τον ξεχωρίσει κανείς ανάμεσα στα αστέρια, επειδή, όπως όλοι οι πλανήτες, δεν τρεμοσβήνει όπως αυτά.
Ακριβώς στα δεξιά του υπάρχει ένα αστέρι με παρόμοιο χρώμα αλλά λιγότερο λαμπρό: είναι ο Αντάρης, η καρδιά του αστερισμού του Σκορπιού. Οι αρχαίοι Ελληνες του έδωσαν αυτό το όνομα επειδή, ακριβώς λόγω του χρώματός του, πολλές φορές τον περνούσαν για τον πλανήτη Αρη (Αντάρης = Αντι-Αρης). Τα αστέρια αριστερά από τον Αρη ανήκουν στον αστερισμό του Τοξότη και αυτά δεξιά από τον Αντάρη στον αστερισμό του Ζυγού.
Στον ουρανό του Απριλίου ,  ο  αστερισμός του Σκορπιού εμφανίζεται μετά τα μεσάνυχτα. Το πιο λαμπρό του άστρο, ο Αντάρης σημαδεύει την καρδιά του Σκορπιού. Ένας τυπικός υπέρ-γίγαντας, ο Αντάρης είναι ένα ψυχρό σχετικά άστρο (6000 βαθμούς Φαρενάιτ)  και κολοσσιαίο σε μέγεθος, τόσο, που αν το τοποθετούσαμε στην θέση του ήλιου μας, οι τροχιές του Ερμή, της Αφροδίτης, της Γης και του Αρη θα βρίσκονταν μέσα στο άστρο. Εχει μάζα 15,5 φορές την μάζα του ήλιου και η πραγματική του λαμπρότητα είναι 100.000 φορές μεγαλύτερη απο αυτή του ήλιου!
Απέχει από τη Γή περίπου 600 έτη φωτός, και το ερυθρωπό  του φως που φτάνει σήμερα στα μάτια μας ή στα τηλεσκόπιά μας, ξεκίνησε το μακρινό του ταξίδι όταν η Κωνσταντινούπολη ήταν ακόμη πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας!!


 ΠΗΓΕΣ: Wikipedia,"ΒΗΜΑ", Η αυτοβιογραφία του φωτός:Γραμματικάκης,
http://astro.pblogs.gr/2010/02/o-oyranos-kai-oi-planhtes-apo-29-3-ews-4-4-2010.html

Ο ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΡΗ.

Φωτο του Άρη από το τηλεσκόπιο Hubble.

Οι «κοσμικές συγκρούσεις» δεν αποτέλεσαν χαρακτηριστικό γνώρισμα της πρώιμης εποχής του Ηλιακού Συστήματος, αλλά συνεχίστηκαν και συνεχίζονται ακόμη και στις μέρες μας, όπως έδειξαν αδιαμφισβήτητα οι παρατηρήσεις του Mars Global Surveyor. Το διαστημόπλοιο αυτό τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Αρη το 1997 και, σε διάστημα ενός έτους, φωτογράφισε όλη την επιφάνεια του πλανήτη. Η κατασκευή του διαστημοπλοίου όμως αποδείχθηκε εξαιρετικά ανθεκτική και τα όργανά του συνέχισαν να λειτουργούν ως φέτος. Ετσι αποφασίστηκε να επαναληφθεί η φωτογράφηση της αρειανής επιφάνειας για δεύτερη φορά, με σκοπό να διερευνηθεί η ύπαρξη αλλαγών της επιφάνειας του Κόκκινου Πλανήτη κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των δύο φωτογραφίσεων. Τέτοιου είδους αλλαγές δεν αναμένονταν στον Αρη, επειδή η ατμόσφαιρά του είναι εξαιρετικά αραιή και δεν υπάρχει διάβρωση από επιφανειακά νερά. Ωστόσο οι παρατηρήσεις εξέπληξαν και πάλι τους αστρονόμους, αφού έδειξαν γεωλογικές διαφορές σε διάστημα μόλις μερικών ετών. Συγκεκριμένα εντοπίστηκαν νέοι κρατήρες πρόσκρουσης και ίχνη από νέα ποτάμια. Η πρώτη ανακάλυψη δείχνει ότι η επιφάνεια του πλανήτη συνεχίζει να «βομβαρδίζεται» από μικρά σώματα, όπως κομήτες και αστεροειδείς. Η δεύτερη είναι ακόμη πιο σημαντική, αφού αποτελεί την ισχυρότερη ως σήμερα ένδειξη για ύπαρξη νερού στο υπέδαφος του Αρη. Το νερό αυτό ανεβαίνει στην επιφάνεια μετά την πρόσκρουση μικρών σωμάτων στο έδαφος του πλανήτη, και έτσι γίνεται φανερό ότι το «τρικυμιώδες» παρελθόν του Ηλιακού Συστήματος συνεχίζεται, αν και σημαντικά εξασθενημένο, ακόμη και στις μέρες μας. Οι κομήτες, που έφεραν το νερό, και ίσως τη ζωή, στη Γη, μας δείχνουν τον τόπο όπου θα μπορούσαμε να αποικίσουμε, στην έμφυτη τάση μας να επεκτείνουμε το είδος της ζωής που επικράτησε στον πλανήτη μας και στο υπόλοιπο Ηλιακό Σύστημα.

ΠΗΓΗ: εφημερίδα: "ΒΗΜΑ" ,άρθρο του Χάρη Βάρβογλη.

Ο ΑΡΗΣ.

Βάση τροχιακών παρατηρήσεων και την εξέταση συλλογή αρειανών μετεωριτών, η επιφάνεια του Άρη φαίνεται να αποτελείται κυρίως από βασάλτη. Κάποια στοιχεία δείχνουν ότι ένα μέρος της επιφάνειας του Άρη είναι πιο πλούσια σε διοξείδιο του πυριτίου από τον τυπικό βασάλτη, και μπορεί να είναι παρόμοιο με τους βράχους ανδεσίτη στη Γη. Ένα μεγάλο μέρος της επιφάνειας του καλύπτεται από ψιλή σκόνη οξείδιου του σιδήρου.
Σημερινά μοντέλα του εσωτερικού του πλανήτη, υποδεικνύουν ένα πυρήνα με ακτίνα 1.480 χιλιόμετρα, που αποτελείται κυρίως από σίδηρο με ποσοστό 14-17% θείο. Αυτός ο πυρήνας από σουλφίδιο του σιδήρου είναι εν μέρει ρευστός, και έχει δύο φορές μεγαλύτερη συγκέντρωση ελαφρύτερων στοιχείων από ό,τι υπάρχει στον πυρήνα της Γης. Ο πυρήνας περιβάλλεται από ένα πυριτικό μανδύα που διαμόρφωσε πολλά από τα τεκτονικά και ηφαιστειακά χαρακτηριστικά του πλανήτη, αλλά τώρα φαίνεται να είναι ανενεργά. Το μέσο πάχος του φλοιού του πλανήτη είναι μάλλον 50 χιλιόμετρα, με μέγιστο πάχος 125 χιλιόμετρα. Σε αντιδιαστολή, το μέσο πλάτος του φλοιού της Γης είναι κατά μέσο όρο 40 χιλιόμετρα, μόνο το ένα τρίτο του πάχους φλοιό του Άρη, σε σχέση με τα μεγέθη των δύο πλανητών.
  Ο Άρης έχει πολλές χημικές ιδιαιτερότητες, που σχετίζονται με τη θέση του στο Ηλιακό Σύστημα. Στοιχεία με συγκριτικά χαμηλά σημεία βρασμού όπως το χλώριο, ο φώσφορος και το θείο είναι πολύ πιο συχνά στον Αρη από τη Γη· τα στοιχεία αυτά πιθανώς απομακρύνθηκαν από περιοχές κοντά στον ήλιο από τον ισχυρό ηλιακό άνεμο του νεαρού Ήλιου. Η ίδια η διαδικασία πιστεύεται ότι παρείχε αρχικά στον Άρη περισσότερο οξυγόνο από τη Γη· οι αντιδράσεις μεταξύ του σιδήρου και της περίσσειας ποσότητας οξυγόνου μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο ο Άρης έχει πολύ περισσότερο σιδήρο στον φλοιό και  στο μανδύα από ό,τι η Γη.
 Από: Βασίλη Κωστάκη.

Ο Δίας
Ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και ο πέμπτος σε απόσταση από τον ήλιο. Ο Δίας έχει διάμετρο περίπου 138 χιλιάδες χιλιόμετρα (11 φορές μεγαλύτερη από την διάμετρο της γης) και απέχει από τον ήλιο περίπου 777 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο Δίας χρειάζεται περίπου 12 έτη για μια πλήρη περιφορά γύρω από τον ήλιο. Ο Δίας είναι ο πλανήτης με του περισσότερους δορυφόρους αφού έχει τουλάχιστον 21 δορυφόρους ενώ είναι πιθανόν να υπάρχουν και άλλοι. Οι 4 ποιο γνωστοί από αυτούς έχουν και ονόματα: Ιώ, Γανυμήδης, Καλλιστώ και Ευρώπη. Ο Δίας λόγω του μεγάλου μεγέθους του είναι ιδιαίτερα φωτεινός. Για να κατεβάσετε μια φωτογραφία του Δια κάντε κλικ εδώ.
Παρατήρηση: Ο Δίας είναι ένα ιδιαίτερα φωτεινό αστέρι που δεν τρεμοπαίζει στον νυχτερινό ουρανό. Το τέταρτο φωτεινότερο μετά τον ήλιο, το Φεγγάρι και την Αφροδίτη. είναι εύκολα παρατηρήσιμος και με γυμνό μάτι ενώ με ένα ζευγάρι καλά κιάλια μπορούν να παρατηρηθούν οι 4 μεγάλοι δορυφόροι του.